ჰემომიცინი / HEMOMICIN
- საერთაშორისო დასახელება (აქტიური ნივთიერება): azithromycin
- კლინიკურ-ფარმაკოლოგიური ჯგუფი: ანტიბაქტერიული საშუალებები → მაკროლიდები
- მწარმოებელი კომპანია: ჰემოფარმი
- მწარმოებელი ქვეყანა: სერბეთი
- გამოშვების ფორმა: 500მგ ტაბლეტი #6
- გაცემის რეჟიმი: II ჯგუფი (გაიცემა ფორმა N3 რეცეპტით)
შემადგენლობა
სამკურნალო ფორმა:
კაფსულები
შემადგენლობა:
ერთი კაფსულა შეიცავს: აქტიური ნივთიერება -აზითრომიცინი (აზითრომიცინის დიჰიდრატის სახით – 262.03 მგ) - 250 მგ.
დამხმარე ნივთიერებები: უწყლო ლაქტოზა, სიმინდის სახამებელი, ნატრიუმის ლაურილსულფატი, მაგნიუმის სტეარატი კაფსულის გარსის შემცველობა: ტიტანის დიოქსიდი E 171, patenturi lurji saRebavi V E 131, Jelatini.
აღწერილობა
კაფსულების შიგთავსი: თეთრი ფერის ფხვნილი
მაგარი ჟელატინის კაფსულები ღია ლურჯი ფერის #0
ფარმაკოლოგიური თვისებები
ფართე სპქტრსი ანტიბიოტიკი. წარმოადგენს მაკროლიდების ანტიბიოტიკების ჯგუფის – აზალიდების წარმომადგენელს. მაღალი კონცენტრაციებით გააჩნია ბაქტერიოციდული მოქმედება.
აზიტრომიცინის მიმართ მგრძნობიარეა შემდეგი გრამდადებითი კოკები: Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenus, agalactiae, C, F G ჯგუფის სტერპტოკოკები, Staphylococcus aureus, Staphylococcus viridans; გრამუარყოფითი ბაქტერიები: Haemophilus influenzae, Moroxella catarrhalis, Bordatella pertussis, Bordatella parapertussis, Legionella phneumophila, Haemophilus ducreyi, Campylobacter jejuni, Neisseria gonorrhoeae da Gardnerella vaginalis; ზოგიერთი ანაერობული მიკროორგანიზმი: Bacteroides bivius, Clostridium perfringens, Peptostreptocossus spp; ასევე Chlamydia trachomatis, Mycoplasma pneumoniae, Ureaplasma urealyticum, Treponema pallidum, Borrelia burgdroferi. აზითრომიცინი არააქტიურია ერითრომიცინის მიმართ მდგარდი გრამ-დადებითოი ბაქტერიების მიამართ.
ფარმაკოკინეტიკა
აზითრომიცინი სწრაფად შეიწოვება კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან, რაც განპირობებულია მისი მდგრადობით მჟავე გარემოში და ლიპოფილურობით. შიგნით მიღების შემდეგ 500 მგ აზიტრომიცინის მაქსიმალური კონცენტრაცია სისხლის პლაზმაში მიიღწევა 2.5 – 2.96 საათის შემდეგ და შეადგენს 0.4 მგ/ლ-ს. ბიოშეღწევადობა შედაგენს 37%-ს.
აზითრომიცინი კარგად აღწევს სასუნთქ გზებში, უროგენიტალური ტრაქტის ორგანოებში და ქსოვილებში (უმთავრესად წინამდებარე ჯირკვალში), კანში და რბილ ქსოვილებში. ქსოვილებში მაღალი კონცენტრაცია (10-50 –ჯერ მაღალი ვიდრე სისხლის პლაზმაში) და ნახევარგამოყოფის ხანგრძლივი პერიოდი განპირობებულია აზითრომიცინის დაბალი კავშირით სისხლის პლაზმის ცილებთან, აგრეთვე მის უნარით შეაღწიოს ეუკარიოტულ უჯრედებში და კონცენტრირდეს დაბალ pH გარემოში, რომელიც გარშემორტყმულია ლიზოსომით. ეს თავის მხრივ განსაზღვრავს განაწილების მაღალ მოჩვენებით მოცულობას (31.1 ლ/კგ) და მაღალ პალზმურ კლირენს. აზითრომიცინის უნარი დაგროვდეს უპირატესად ლიზოსომებში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია უჯრედშიდა გამომწვევების ელიმინაციისთვის. დადასტურებულია, რომ ფაგოციტებს მიაქვთ აზითრომიცინი ინფექციის ლოკალიზაციის ადგილას, სადაც ის გამოთავისუფლდება ფაგოციტოზის პროცესში. აზითრომიცინის კონცენტრაცია ინფექციის კერაში დადასტურებულად უფრო მაღალია, ვიდრე ჯანმრთელ ქსოვილებში (საშუალოდ 24-34%-ით) და კორელირებს ანთებადი ქსოვილის დაზიანების ხარისხთან. ფაგოციტებში მაღალი კიონცენტრაციის მიუიხედავად აზითრომიცინი არ ახდენს არსებით ზეგავლეანს მათ ფუნქციაზე. აზითრომიცინი უკანასკნელი დოზის მიღების შემდეგ ნარჩუნდება ბაქტრიოციდული კონცენტარციებით 5-7 დღის განმავლობაში, რაც მკურნალობის მოკლე (3-დღიანი და 5-დღიანი) კურსის ჩატარების საშუალებას იძლევა.
ღვიძლში დემეთილირდება, წარმოქმნილი მეტაბოლიტები არ არის აქტიური.
აზითრომიცინის გამოყოფა სისხლის პლაზმიდან მიმდინარეობს 2 ეტაპად: ნახევარდაშლის პერიოდი შეადგენს 14-20 საათს 8-24 საათის ინტერვალში პრეპარატის მიღების შემდეგ და 41 საათს – 24-72 საათის ინტერვალში, რაც საშუალებას იძლევა დაინიშნოს დღეში 1-ჯერ.
ჩვენებები
- პრეპარტის მიმართ მგრძნობიარე მიკროორგანიზმებით გამოწვეული ინფექციურ-ანთებითი დააავდებები:
- ზედა სასუნთქი გზების და ყელ-ყურ-ცხვირის ორგანოების ინფექციები (ანგინა, სინუსიტი, ტონზილიტი, ფარინგიტი, შუა ყურის ანთება)
- ქუნთრუშა
- ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციები (ბაქტერიული და ატიპიური პნევმონიები, ბრონქიტი)
- კანისა და რბილი ქსოვილების ინფექციები (წითელი ქარი, იმპეტიგო, მეორადად ინფიცირებული დერმატოზები)
- ლაიმას დაავადება (ბორელიოზი), საწყისი სტადიის სამკურნალოდ (Erythema migrans);
- კუჭის და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებები, რომლებიც დაკავშირებულია Helicobacter pylori- თან (კომბინირებული თერაპიის შემადგენლოაბში)
მიღების წესები და დოზები
პრეპარტი ინიშნება შიგნით მისაღებად დღეში 1-ჯერ ჭამამდე 1 საათით ადრე ან ჭამიდან 2 საათის შემდეგ. პრეპარატი ინიშნება დღეში ერთხელ.
მოზრდილები: ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების ინფექციების დროს ინიშნება 500 მგ/დღე 3 დღის განმავლობაში (კურსის დოზა – 1.5 გ).
კანის და რბილი ქსოვლიების ინფექციების დროს ინიშნება 1 გ (250 მგ/იანი 4 კაფსულა) პირველ დღეს და 500 მგ ყოველდღიურად მე-2-დან მე-5 დღის ჩათვლით (კურსის დოზა – 3 გ).
გაურთულებელი ურეთრიტის ან/და ცერვიციტის დროს ინიშნება ერთჯერადად 1 გ დოზით (250 მგ 4 კაფსულა).
ლაიმას დაავადების (ბორეილოზის) დროს საწყისი სტადიის სამკურნალოდ (erythema migrans) – 1 გ (250 მგ 4 კაფსულა) დღეღამეში პირველ დღეს და შემდეგ 500 მგ დღეში ყოველდღე მე-2-5 დღეს (კურსის დოზა - 3 გ). Helicobacter pylori- თან დაკავშირებული კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის დაავადებების დროს ინიშნება 1 გ (250 მგ 4 კაფსულა) დღეში 3 დღის განმავლოაბში კომბინირებული თერაპიის შემადგენლობაში.
პრეპარატის დოზის გამოტოვების შემთხვევაში, შეძლებისდაგვარად აუცილებელია მისი სასწრაფოდ მიღება ხოლო შემდეგი დოზის მიღება უნდა მოხდეს 24 საათიანი ინტერვალით.
12 წელზე უფროსი ასაკის ბავშვებში, ზედა და ქვედა სასუნთქი გზების, კანის და რბილი ქსოვილების ინფექციების დროს პრეპარატი ინიშნება 10 მგ/კგ დღეში 1-ჯერ 3 დღის განმავლოაბში (კურსის დოზა -30 მგ/კგ) ან პირველ დღეს – 10 მგ/კგ, შემდეგი 4 დღე – 5-10 მგ/კგ/დღე. Erythema migrans dros - 20 მგ/კგ პირველ დღეს და 10 მგ/კგ მე-2-5 დღეს.
გვერდითი მოვლენები
კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის მხრივ: დიარეა (5%), გულისრევა (3%), აბდომინალური ხასიათის ტკივილები (3%), 1% და ნაკლები – დისპეფსია (მეტეორიზმი, ღებინება), მელენა, ქოლესტატური სიყვითლე, “ღვიძლის” ტრანსამინაზების აქტივობის მომატება. ბავშვებში – შეკრულობა, ანორექსია, გასტრიტი, ბავშვებში – მადის შეცვლა, პირის ღრუს ლორწოვანი გარსის კანდიდომიკოზი.
გულ-სისხლძარღვთა სისტემის მხრივ: გულისცემის გახშირება, ტკივილი მკერდის არეში (1% და ნაკლები)
ნერვული სისტემის მხრივ: თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ძილიანობა. ბავშვებში: თავის ტკივილი (შუა ყურის ოტიტის მკურნალობის დროს), ჰიპერკინეზია, მშოთვარება, ნევროზი, ძილის დარღვევა (1% და ნაკლები).
შარდსასქესო სისტემის მხრივ: ვაგინალუირ კანდიდოზი, ნეფრიტი (1% და ნაკლები).
ალერგიული რეაქციები: გამონაყარი, კვინკეს შეშუპება, ბავშვები – კონიუნქტივიტი, ქავილი, ჭინჭრის ციება.
სხვა: მომატებული გადაღლა, ფოტოსენსიბილაზაცია..
უკუჩვენება
- ომატებული მგრნობელობა (მათ შორის სხვა მაკროლიდების მიმართ);
- ღვიძლის ან/და თირკმლის უკმარისობა; ლაქტაციის პერიოდი, 12 თვემდე ასაკი.
- მოამტებული მგრძნობელობა მაკროლიდების ჯგუფის ანტიბიოტიკების მიმართ
- ღვიძლის და თირკმლის ფუნქციების მწვავე დარღვევები.
- ლაქტაციის პერიოდი
- 12 წლამდე ასაკის ბავშვები
სიფრთხილით გამოიყენება:
ორსულობის პერიოდში, არითმიის დროს (შესაძლებლია პარკუჭოვანი არითმიები და QT ინტერვალის გახანგრძლივება), ბავშვებში, რომლებსაც აღენიშნებათ თირკმლის ან ღვიძლის ფუნქციების გამოხატული დარღვევები.
ორსულობა და ლაქტაცია
ორსულობისას პრეპარატის გამოყენება შეიძლება როდესაც მისი გამოყენების სარგებელი აჭარბებს რისკს, რომელიც არსებობს ნებისმიერი პრეპარტის გამოყენებისას ორსულობის პერიოდში. პრეპარატის გამოყენების აუცილებლობის შემთხვევაში ლაქტაციის პერიოდში წყვეტენ ძუძუთი კვებას.
განსაკუთრებული მითითებები
არ შეიძლება პრეპარატის მიღება საკვებთან ერთად. აუცილებელია 2 საათიანი შუალედი ანტაციდებთან ერთად მიღებისას. მკურნალობის მოხსნის შემდეგ მომატებული მგრძნობელობის რეაქციები ზოგიერთ პაციენტში შეიძლება შენარჩუნდეს, რაც საჭიროებს სპეციფიკურ მკურნალობას ექიმის მეთვალყურეობის ქვეშ.
ჭარბი დოზირება
სიმპტომები: ძლიერი გულისრევა, სმენის დროებითი დაკარგვა, ღებინება, დიარეა.
მკურნალობა: სიმპტომატური მკურნალობა, კუჭის ამორეცხვა
სხვა წამლებთან ურთიერთქმედება
ანტაციდები (ალუმინის და მაგნიუმის შემცველი), ეთანოლი და საკვები ანელებენ და ამცირებენ აბსორბციას. ვარფარინის და აზითრომიცინის ერთდროული დანიშვნისას (ჩვეულებრივი დოზებით) პროთრმბინის დროის შეცვლა არ გამოვლენილა, თუმცა, იმის გათვალისწინებით, რომ მაკროლიდების და ვარფარინის ურთიერთქმედებამ შესაძლოა გააძლეიროს ანტიკოაგულაციური ეფექტი, აუცილებელია პაციენტებში პროთრომბინის დროის კონტროლი.
დიგოქსინი: დიგოქსინის კონცენტრაციის მომატება.
ერგოტამინი და დიჰიოდროერგოტამინი: ტოქსიკური მოქმედების გაძლიერება (ვაზოსპაზმი, დიზესთეზია).
ტრიაზოლამი: ტრიაზოლამის კლირენსის შემცირება და მისი ფარმაკოლოგიური მოქმდების გაძლიერება. ანელებს გამოყოფას და ზრდის ციკლოსერინის, არაპირდაპირი ანტიკოაგულანტების, მეთლპრედნიზოლონის, ფელოდიპინის კონცენტრაციას პლაზმაში და ტოქსიურობას, აგრეთვე იმ სამკურნალო საშუალებების რომელბიც ექემდებარებიან მიკროსომულ დაჟანგვას (კარბამაზეპინი, ტერფანადინი, ციკლოსერინი, ჰექსობარბიტალი, ჭვავის რქის ალკალოიდები, ვალპროის მჟავა, დიზოპირამიდი, ბრომოკრიპტინი, ფენიტოინი, პერორალური ჰიპოგლიკემიური საშუალებები, თეოფილინი და სხვა ქსანტინის ნაწარმები) - აზითრომიცინით ჰეპატოციტებში მიკროსომულ დაჟანგვის ხარჯზე. ლინკოზამინები ასუსტებენ ეფექტურობას, ტეტრაციკლინი და ქლორამფენიკოლი კი აძლიერებს.
შენახვის პირობები და ვადები
სია ბ.
ინახება მშრალ, სინათლისაგან დაცულ ადგილას 15-25oC.
ინახება ბავშვებისთვის მიუწვდომელ ადგილას.
შენახვის ვადა: 2 წელი. არ შიძლეაბა პრეპარატის გამოყენება შეფუთვაზე მითითებული შენახვის ვადის ამოწურვის შემდეგ.
აფთიაქში გაცემის წესი
ექიმის რეცეპტით.
რეგისტრაციის # და თარიღი
#რ-000306
სად შევიძინოთ?